Een verhalend portret van opa Jacques

Het verhaal achter dit portret

Voor dit portret kreeg ik van Gina de vraag om iets heel persoonlijks te maken. Het moest geen gewoon portret worden, maar een werk waarin niet alleen zijn gezicht herkenbaar is, maar ook allerlei herinneringen en betekenisvolle details een plek krijgen.

Dat soort opdrachten vind ik altijd bijzonder om te maken. Juist wanneer ik meerdere persoonlijke elementen in een portret kan verwerken, ontstaat er meer dan alleen een gelijkenis. Dan wordt het een beeld dat ook iets vertelt over iemands leven, karakter en de band met de mensen om hem heen.

In dit portret heb ik daarom verschillende elementen samengebracht die voor Jacques en voor Kjeld van betekenis zijn. Zo heb ik een zwaluw toegevoegd als verwijzing naar de vogels waar Jacques zo van hield. Op de achtergrond is zijn huis te zien, een plek die natuurlijk onlosmakelijk met hem verbonden was. Ook de natuur kreeg een duidelijke rol in het beeld, omdat hij graag lange wandelingen maakte in het bos. En het helpt ook mee om van het portret meer een decoratief geheel te maken.

Daarnaast heb ik Kjeld zelf op een heel persoonlijke manier in het portret verwerkt. In de stropdas is namelijk een portretje van hem als kind te zien. Dat detail maakt het werk voor mij extra bijzonder, omdat het niet alleen iets zegt over Jacques, maar ook over hun band. Overigens was dit nog niet zo makkelijk om te doen. Het zag er in het begin nogal vreemd uit, maar door de kleurtinten aan te passen, is het uiteindelijk gelukt om het portretje mooi in de stropdas op te laten gaan.

Ook in de trui heb ik een persoonlijke herinnering verwerkt. Daarin heb ik het lievelingsspeeltje van Kjeld opgenomen, dat hij ooit van zijn opa kreeg. Ik heb dat speeltje eerst apart getekend en daarna in Procreate omgezet naar een penseel. Dat penseel heb ik gebruikt om de trui te beschilderen. Zo werd dit dierbare speelgoed letterlijk onderdeel van het portret. Ik vind het mooi wanneer zulke details niet alleen symbolisch aanwezig zijn, maar ook echt verweven zijn in het beeld zelf.

Juist die combinatie van herkenbaarheid en persoonlijke verwijzingen maakt dit soort werk voor mij bijzonder. Ik probeer niet alleen iemand af te beelden zoals hij eruitzag, maar ook iets zichtbaar te maken van wie hij was en wat hij voor anderen betekende. Daardoor is dit portret van Jacques voor mij veel meer geworden dan een afbeelding alleen. Het is een persoonlijk en gelaagd portret, opgebouwd uit herinneringen, symboliek en liefdevolle details.