Here I stand. Living in a complex world

Hoe kun je aanwezig blijven, als alles om je heen complex lijkt te zijn? Hoe blijf je staan, en los je niet op in de wereld om je heen?
De vrouw in mijn tekening staat vóór het patroon, maar eigenlijk ook erin. Ik bouwde een wereld van lagen: tekens, cirkels, wielen, bloemen en geometrie. Het goudglanzende ritme verraadt mijn liefde voor Klimt. Ornament als taal, rijkdom als structuur. Schoonheid die iets bewaakt, in plaats van zichzelf te verkopen.

Zij moest het anker blijven. Haar lichaam is het rustige midden waar de drukte op botst. Ik wilde een blik die niet vraagt om goedkeuring en niet op afstand blijft. Zij is aanwezig, op haar eigen voorwaarden. Alsof ze zegt: je mag kijken, maar je krijgt niet automatisch toegang.

Hoe langer je kijkt, hoe meer je merkt dat die lagen niet alleen om haar heen bestaan. Ik liet ze aan haar kleding kleven, langs de mouwen kruipen, de stof bijna overnemen. Voor mij gaat dat over identiteit: iets dat je draagt én iets dat aan je trekt. En precies daar zit de spanning waar ik naar zocht.

Dit werk gaat niet over versiering. Het gaat over grenzen. Over blijven staan in complexiteit. Here I stand, en een leven in een wereld van lagen, zonder te verdwijnen.

Zoals bij de meeste werken op deze site en in de shop, is ook dit portret volledig met de hand getekend. Ik gebruik digitale potloden in Procreate, vaak zelfgemaakt, en werk in verschillende lagen. Daardoor zie je ook de korrel- en de krijtachtige textuur beter terug.